Karakterlerin Gölgesinde Bir Müzikal: NINE

Rob Marshall, Chicago’yu çekerek hem müzikal türüne hakim bir yönetmen olduğunu hem de müzikal türünün doğru ellerde oldukça başarılı örnekler verebileceğini kanıtlamıştı. Türdeki başarısından sonra Nine’ın yönetmeni olduğunu duymak da filme olan beklentileri arttırmıştı, en azından müzikal filmlerin sıkı takipçileri açısından. Nine’ın birbirinden başarılı isimlerden oluşan kadrosunu da görünce türün meraklısı olmayan seyircilerin de ilgisi çekilmiş oldu. Nine’ın bir diğer özelliği genç yaşta kaybettiğimiz değerli senarist ve yönetmen Anthony Minghella’nın(İngiliz Hasta, Yetenekli Bay Ripley) son senaryosu olması.
Müzikaller alışıldığı üzere karakter analizlerine pek girmeyen, karakterleri verilmek istenilen duygunun piyonları olarak kullanmayı tercih eden yapımlardır. Ancak Nine’da durum biraz farklı. Newyork Çeteleri ile hayranlığımı kazanan ve hiçbir müzikal deneyimi olmamasına rağmen rolü alan Daniel Day-Lewis’in canlandırdığı Guido ve yaşamı filmin tek derdi. Kadınları mutlu edemeyen ve kadınlarla mutlu olamayan, mızmız, maymun iştahlı Guido daha ortada senaryosu bile olmayan ama İtalya’yı anlatacağı söylenen bir filmin yönetmeni ve senaristi. Eski filmlerini aratan son filmlerinin ardından üzerinde büyük bir baskı hissediyor. Ayrıca karısıyla, metresiyle, ilham perim dediği yıldız oyuncusuyla da başı dertte. 
 

Film boyunca Guido ‘nun kendini bulma yolculuğuna eşlik ediyoruz ve onu anlamaya çalışıyoruz. Müzikal olmanın gereği olarak Guido ‘nun hayatındaki kadınlar kimi zaman çok kötü koreografilerle de olsa karşımıza çıkıyorlar. “Be Italian” parçasıyla Fergie filme damgasını vururken Marion Cotillard ve Kate Hudson’ı da başarılı buldum ben. Sophia Loren’ın canlandırdığı anne ve Judi Dench’in canlandırdığı Lilli karakterleri de Guido için olduğu kadar film için de kilit isimler olmuşlar.
Broadway müzikaliyken Tony Ödülleri’ni silip süpüren Nine’ın sinema filmi, müzikalleri müziği ve dansı hissetmek için izleyen benim gibi sinema seyircilerini pek memnun etmeyecek. Ancak filmin drama yönünü başarılı bulduğumu söylemeden geçemeyeceğim. Karakter analizinin ağırlıkta olduğu bir müzikal olduğu bilinciyle izlenirse daha çok keyif alınabilir, iyi seyirler…
Reklamlar

Fikrini Paylaş!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s