Sam Raimi ve Korku Filmleri (1)


Korku filmine ilgim çok küçük yaşlarda başladı. Bunun sebebi Freddy’e olan sempatim ve televizyonda gece 2de çıkacak deyip 6 da göstermeye başladıkları Elm Sokağı Serisi’nin etkisi tartışılamaz bile. Televizyonda ne zaman bir korku filmi görsem karşısında kurulur, yeni çıkan bir film olunca hemen izlerdim. Ama ne zaman ki filmler konusunda okumaya, filmleri incelemeye başladım o zamandan beri her filmi izlemez oldum. Birbirinin türevi yapımlar vakit kaybı gelir gibi oldu. Yeniden çevrimlerde merakıma yenilsem de mümkün mertebe seçici davranmaya çalışıyorum bu türde. Ve izlerken de gerçekten korku filmi havamda olmaya dikkat ediyorum.
Drag Me To Hell, son yıllarda gösterime girip de hakkında iyi şeyler duyduğum tür örneklerinden. Listedeydi uzun zamandır sonunda geçen gece izledim de. Ancak izlerken 80lerin korku filmlerini izlediğimdeki hissiyata kapıldım. Film bir lanetlenme hikayesiydi. Korku türüne sonuna kadar hizmet eden karakterler ve mekanlarla desteklenmişti. Filmi çok beğenmediğim gibi anlayamadığım da bir keyif aldım izlerken. Eski filmlerinin tadının hakim olmasıydı sanırım bu keyfin sebebi. Evet, izlerken efektleriyle güldüren bir filmdi ama korkutma çabaları, o çabaların altındaki “kendiyle ve türle dalga geçen” havasıydı onu izlenebilir kılan. Filmin arkasındaki isim Spider Man serisinden hatırlayacağınız Sam Raimi. Onun Evil Dead yıllarına dönüşü olaral nitelendirilmekteydi Drag Me To Hell. Benim gibi yeni yetme bir sinemaseverin izlemediği ama izlemesi gereken filmler listesindeydi bu seri ne zamandır. Drag Me To Hell’in gazıyla başladım seriyi izlemeye…


Reklamlar

3 thoughts on “Sam Raimi ve Korku Filmleri (1)

  1. Hiç unutmuyorum. Evil dead serisinden bir filmdi. Bir akşam saat 9 da beyoğlunda bir sinemaya ablamla gitmeye karar verdik. Geç kaldık ve salona karanlıkta girdik. Film karanlık, sinema karanlık ama salon sanki bomboş gözüküyor. Filmi seyretmeye başladık, ormanda falan geçiyor. Ama nasıl korktuk anlatamam. Aynen ilk 15 dakikayı bitirip kendimizi zor attık aydınlığın tekinliğine. Bildiğin çıktık yani sinemadan. Haftasonu yanımızda arkadaşlarımızla ve gündüz saatinde aynı filme tekrar gittik. Meğersem eğer bir 5 dk daha dayanabilseymişiz korku bitip komedi başlayacakmış. Kendi filmlerini tiiye aldığı bir komedi-korku idi.
    Kendimize filmden çok gülmüştük açıkçası:))

    Beğen

  2. Ben ilk filmi izledim 2. ye cesaret edemedim henüz. Korkudan değil ama tahammül etmek zor biraz. Bazen çok komik bazen de çok gerici oluyor, duygu karmaşası yaratıyor sanki :) yakında ona da yorum yazacam zaten.

    Beğen

  3. Bu filmden nefret eder derecesinde tiksiniyorum ben. O yaşlı teyze falan. Sanırım ben bir de arkadaşın “abi çok iyi film, korku falan” gazıyla izleyince böyle oldu. Uzak durulası filmler listemde tepelerdedir bu. (tabii öyle bir liste yapıyor olsam. :P)

    Beğen

Fikrini Paylaş!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s