En Sevdiği Renk Mor Olan Kadın…


En sevdiği renk mor olan kadın 
En sevdiği kelime “asi”
En sevdiği oyun incitmek beni 
Hıncı çocukluktan kalma yara izi 
Zamanı, yaralarla ölçen kadın 
Geçmişiyle kavgalı 
Tanrı’ya sığınan kız çocuğu geceleri 
İsyankar gündüzleri 
İpleri dolaşmış uçurtmalar misali 
Ne beraber uçabildik, boşverip şu dünyayı 
Ne gidebildik kendi yolumuza 
Rüzgarda savruk, başına buyruk
Senle ben 
Kırdığı kalpleri dizmiş ipe 
Gene de en büyük zararı kendine
Ayak izlerini kuşlar yesin diye 
Ekmek kırıntıları bırakır geride 
En sevdiği ses, çocuk sesi 
Oysa, anne olmayı istememiş 
Yıllar var ki kendi 
Hiçbir zaman kök salmamış ki 
Sırf birgün çekip gidebilmek için 
İpleri dolaşmış uçurtmalar misali 
Ne beraber uçabildik, boşverip şu dünyayı 
Ne gidebildik kendi yolumuza 
Rüzgarda savruk, başına buyruk
Senle ben 
Genede bulup birbirimizi 
Aldatma pahasına sevdiklerimizi 
Ağlayarak seviştiğim kadın 
İpleri dolaşmış uçurtmalar misali 
Kaç gece göğsünde uyuduğum kadın 
Hep tek başıma uyandım

Teoman’ın şarkılarında hep kendimden bir şeyler bulurum. Ama ilk defa kendimi buldum böylesine…
Reklamlar

Fikrini Paylaş!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s