Pişmanlıkla Yüzleşmenin Böylesi…

Hayatta hiçbir şeyden pişman olmadım diyen insan yalan söyler. Çünkü hatalarla büyürüz ve pişman olmamız çok normaldir. Benim de pişmanlıklarım var tabi ki. Ama pişmanlık “sevgi” konusunda olunca yarası daha derin oluyor sanki. Hep açık kalıyor, her an kanayabilir oluyor…

Onu görmeyeli iki yıl olmuştu. Hiç karşılaşmamamız üzüyordu beni. İyi olduğunu görmek istiyordum deli gibi. Görsem dayanamaz sarılır mıyım diye düşünüyordum onu düşününce. Çünkü o sadece sevdiğim adam değil en yakın arkadaşım da olmuştu. En çok da en yakın arkadaşımı kaybettiğime üzülüyordum. Hem de şimdi olsa asla yapmayacağım bir şeyi yapmıştım ve bir insanı bırakmak için neden olmaması gereken bir sebepten onu bırakmıştım. En çok da o koyuyordu ya. Değişen “ben” ve eski “ben”in verdiği kararların pişmanlığı olması.

Bugün gördüm onu. Son anda fark ettim o olduğunu. Durup “selam, naber?” diyemedim. Bir acelesi var gibiydi. Görmedi beni. Belki de görmemezlikten geldi.

Bu sabah giydiğim tshirti onunlayken almıştık. Görse ve konuşsa hatırlar mıydı? Sanmıyorum. 

İyi görünüyordu. Umarım iyidir de. Çünkü iyi şeyleri hak ediyor. Tabi benim tanıdığım haliyle.

Pişmanlığını görmek bir garip yapıyor insanı. Ama kısa bir süre. Sonra hayat akıp gidiyor yine…
Reklamlar

One thought on “Pişmanlıkla Yüzleşmenin Böylesi…

Fikrini Paylaş!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s