Hayatı Akışına Mı Bırakmalı?

Yukarıdaki başlıkta Mı’ya büyük harfle başlayıp başlamamak… Bunu bile düşündüm az önce! Mesajlaşırken, bir şeyler okurken “şey, ki, de” ayrı yazılması gerekirken yazılmamışsa ya da ben yazmamışsam bunu bile düşünür kendimi sinir ederim. Ve çoğu zaman “mükemmeliyetçi miyim kontrol delisi miyim yoksa detaycı mıyım?” diye düşünür cevabın “üçünden de biraz” şeklinde gelmemesi için kimselere sormam! Özetle detaylı düşünmek benim takıntım, sanırım. 
Hayatımla ilgili çok net kararlarım olduğunu sandığım ancak aslında o şeyi istemediğimi fark ettiğim durumlar yaşadım. Tersine, yaşamaktan kaçtığım şeylerle ilgili “istemiyorum” deyip aslında çok istediğim, elde ettiğimde çok mutlu olduğum şeyler de oldu. Biraz şansın da yardımıyla tüm bu fark edişlerimin sonucunda mutlu oldum. Belki de bir şekilde mutlu olmayı bildim.
Akışına bıraktığım tek şey düşüncelerimi sözcüklere dönüştürdüğüm anlar. Yazarken daha net düşünüyorum, düşünürken fark edemediğim şeyleri fark ediyorum. Ama en nihayetinde düşünüyorum, hem de çok!
Yazarken o kadar akışına bırakıyorum ki bir sonucu olup olmayacağı umurumda bile olmuyor. Bazen yarım kaldığını bilsem de takıntı edip bitirmeye uğraşmıyorum. Gerçekten özgür oluyorum yazarken. Ama paylaşırken… Bazen düşünüyorum tabi!
Kendimi bildim bileli “büyüyünce … olacağım” diyen bir çocukken, yıllar ve yollar sonucu, adım adım, aslında hiç aklımdan geçirmezken, geleceğimi ve uzmanlaşmak istediğim alanı düşününce bir anda kendimi içinde bulduğum bir sektörde, tam da benim için yaratılmış hissi veren bir işte çalışmaya başlayalı çok olmamışken…
Yıllarca aşkı yaşamadan aşk konusunda atıp tutmuş biri olarak, sevgiyi, aşkı, özlemi, tutkuyu en yoğun yaşadığım aylardır aslında tam da “aşk insanı” olduğumu, aşkın emek verince güzel olduğunu ve yaşamadan bilinmeyecek, yaşanılası bir şey olduğunu fark etmişken…
Düşündüm de…
İnsan, hayatını ilgilendiren herhangi bir konuda “çok istiyorum” ya da “hiç istemiyorum” gibi cümleler kurarak kendini programlamamalı. Detaylara boğulmadan, düşünmeyi bırakmadan ve hayatın tadına vararak, karşısına çıkan fırsatları görerek yaşamalı zamanı. Ancak o zaman açık olur zihni de kalbi de. Ve ancak o zaman “keşke”ler azalır hayattan. 
Reklamlar

Fikrini Paylaş!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s