Başka Sinema: İnce Buz, Kara Kömür

İnce Bir Mizah, Karanlık Bir Atmosfer
Başka Sinema, “Bize her gün fesitival” mottosuyla karşımıza çıktığından bu yana festivallerde bilet ya da zaman bulamadığımız için izleyemediğimiz ya da yurtdışı festivallerde gösterilmesine rağmen ülkemizde vizyon şansı bulamayan bağımsız filmleri biz sinema severlerle buluşturuyor. Geçtiğimiz Cuma vizyona giren “İnce Buz, Kara Kömür” de Berlin’den Altın Ayı ödülü ile dönen ve İstanbul Film Festivali programında yer alan bağımsız bir yapım. Çin usulü bir kara film örneği.
Uzakdoğu sineması ülkemizde hatırı sayılır bir takipçiye sahip, ancak hem kültürel özellikleri hem de ‘sıradışı’ hikayeleriyle her damak tadına hitap etmemekte. “İnce Buz, Kara Kömür” filmi türler arasında gidip gelse de kara filme yakın, sıradan olandan beslenen, mizahın ve aşkın yan rollerde yer aldığı bir polisiye.
Film 1999 yılında, bir cinayet vakası ile başlıyor. Birçok kömür işletmesine dağıtılmış, kesilmiş ceset parçaları bulunuyor ve cinayetin zanlısı yakalanamıyor. Aradan 5 yıl geçiyor. Başarısız cinayet soruşturmasından sonra güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başlayan esas polisimizin sefaletiyle karşı karşıyayız. Yine aynı cinayetler işlenmeye başlanıyor. Yeni cinayetlerin ortak noktası 5 yıl önce öldürülen adamın karısı olunca esas polisimiz kendini soruşturmanın içinde buluyor. Ancak cinayetin tek şüphelisi olan kadına aşık olunca işler biraz sarpa sarıyor…
Filmin atmosferi de karakterleri de baştan sonra tekinsiz. Solgun renkler ve kullanılan kamera açıları güvensiz, kırılgan bir dünya çiziyor. Kimin iyi kimin kötü olduğuna karar veremiyor, filmin sonuna kadar cinayetin esrarının çözülmesini bekliyorsunuz. Çin’de yaşanan “hızlı sanayileşme”nin yarattığı ekonomik ve sosyal uçurumlar filmin kara mizahına yardımcı unsurlar olarak karşımıza çıkıyor. 5 yıl sonrasına geçiş sahnesi ile heyecanın ve şokun tavan yaptığı berber sahnesi gerçekten etkileyiciydi. Hava fişeklerin patlatıldığı final sahnesinin anlamlı gelmesi içinse filmin orijinal dilindeki adını bilmekte fayda var: Gündüz Havai Fişekleri.
Yi’nan Diao, senaryosunu da yazdığı üçüncü filmi olan “İnce Buz, Kara Kömür”de, ülkesi Çin’in karanlık atmosferini yansıtmak için kara filmden daha iyi bir kaynak bulamazdı. Ancak kullandığı mizahi detaylar ve polisiye vaka ile içimizi karartan bir film izlemekten de bizleri kurtarıyor. Uzakdoğu sinemasına aşina, beyazperdede kara film öğelerini izlemekten keyif alsa da türlerin kaynaşmasına önyargılı olmayan sinema severlere “İnce Buz, Kara Kömür”ü tavsiye ederim. Merak edip de İstanbul Film Festivali’nde izleme şansı bulamayanlar için, filmin Başka Sinema kapsamında vizyona girmesi bir şans. Ben bu kriterleri taşımıyorum diyorsanız Başka Sinema’da herkese göre bağımsız filmler var, Temmuz programına bir göz atın derim. İyi seyirler…
Reklamlar

Fikrini Paylaş!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s