Denize bıraksam kendimi…

3727770210_7b6598a9f1

 

Kitabın sayfalarını karıştırıyordum. Sonra bir sayfada durdum istemsiz. Marquez’den bir alıntı vardı.

Hiçbir zaman gülümsemekten vazgeçme, üzgün olduğunda bile. Kimin gülümsemene aşık olacağını bilemezsin.

Gülümsedim bu cümleyi okuyunca. Kitabın kapağını kapattım ve Heybeli’den karşı kıyıya baktım. Denizin sesine ulaşmaya çalışıyordum ki arkadan Göksel’in sesi çalındı kulağıma.

Denize bıraksam kendimi
Kumlara uzatsam gölgeni

Akşamki konser düştü aklıma. Göksel’in dudaklarından dökülen her sözde anım vardı sanki. Aşka aşık olduğumu Göksel ile keşfettim ben. Aşk kahrolsun ama kahrolmasın da demem, aşkı arayıştan vazgeçememem ondan belki de. Sahi ya, benden geçti mi aşk?

Havada umut ruhum firar
Güneşte kurutsam kalbimi

Reklamlar

Fikrini Paylaş!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s