Neredeyim ben?!

CemilMeriç

Cemil Meriç ruh halimi özetlemiş adeta. Kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sever oldum ben.

Uzun zamandır görüşmediğim tüm arkadaşlarımda aynı dert var. Kitaplar kitaplar kitaplar, peki Benay nerede?

Benay proje yapıyor, Benay çalışıyor, Benay işinden çok insanlarda uğraşıyor. Çünkü Benay bir iş analisti!

İşi bahane ediyorsun demeyin, valla etmiyorum. İşimin yoğun olduğu bir süreçten geçiyorum, işten kalan vakitlerimi de sadece kendime ve sevdiğim şeyleri yapmaya ayırıyorum. O kadar.

Kitap okumak da beni en çok rahatlatan şey. Evimde, İstanbul’un kalabalığından ve insanların dertlerinden uzakta. Alıyorum kahvemi elime, açıyorum güzel bir şarkı (buaralar yine Norah Jones’a sardım mesela) ve okuyorum. Roman, öykü, deneme, şiir, dergi (kafa ve ot okumadan duramamak)… Bazen de yazıyorum gelişine. Ama blogluk olmuyor ki yazdıklarım. Evet, blogu erteliyorum. Kabul ediyorum.

Velhasıl kelam ben buradayım dostlarım. Vakit isteyene vakit ayırıyorum, istenmeyince de kendime ayırıyorum o vakti. Bu kadarcık bencilliği bana çok görmeyin emi?

Reklamlar